If Joseph And Mary Had Facebook!!!!

Manlief stuurde dit berichtje door, dat hij tegen kwam op Facebook. Ik vond het beslist de moeite waard om dit met jullie te delen.

Melatonine, helpt dat?

Toen wij, tijdens het eerste gesprek met de kinderarts, vertelden dat zoonlief zo slecht in slaap kwam, adviseerde ze Melatonine te gebruiken. Ik huiverde. Als ik iets niet wil geven zijn het wel pillen om in slaap te komen. Naast de medicatie waarvoor we nu bij de kinderarts zaten. Wat als het verslavend is? Moet ik echt ineens zoveel geven? Moet hij niet steeds meer gaan gebruiken?

Nee, we zijn er niet direct aan begonnen. We stonden er nou niet bepaald positief tegenover. Toch bleef het in mijn achterhoofd hangen. Waarom zouden we het niet proberen. Baat het niet, het schaad ook niet. Het is op natuurlijke basis en de arts had gezegd dat het absoluut geen kwaad kon.

We hebben een potje bij de drogist gehaald en zijn er voorzichtig mee begonnen. Het resultaat is werkelijk verbluffend. Sliep zoonlief meestal rond een uur of tien uur, half elf. Nu slaapt zoonlief rond acht uur.

Anderhalf uur voor het slapen gaan geven we zoonlief de tabletjes en als hij in bed ligt begint hij te gapen en vallen soms zijn ogen een beetje dicht. Ohhh wat heerlijk om dat te zien. Dat waren we niet gewend. Ineens hebben we onze avonden weer terug.

Na verloop van tijd zagen we grote vooruitgang met voetbal en was zoonlief meer uitgerust. Het verhoogde zijn concentratie en doordat hij meer uitgerust was kon hij ook veel meer hebben.

Melatonine, helpt dat? Bij ons wel en bij jou? Het is in ieder geval meer dan het proberen waard!

De stuiteritis

Ons huis is op dit moment een grote chaos. Een krat met boodschappen op het aanrecht die nodig een plekje in de kast vereist. Een tas op de grond. De afwas staat overal en nergens en de afwasmachine moet uitgeruimd. Een kledingtas naast het bureau. Een ongebruikte doos heeft ook z’n plekje in de kamer gevonden. Evenals een gymtas, doelloos achter de bang, heeft z’n werk inmiddels gedaan en wacht totdat het mee naar boven wordt genomen. En dat is alleen nog maar beneden. Over boven heb ik het maar niet.

Maar ik heb er nu even geen zin in. De rust in huis is weergekeerd. Stuiterballetje is naar school en de ander speelt met twee vriendjes buiten. Het geluid is binnen te horen, maar zolang ik geen buren op de stoep heb met de vraag of het wat zachter kan, laat ik ze maar even. Al die stress om sint moet er toch een keertje uit. En eigenlijk word ik er ook lichtelijk gestrest van.

Heb ik alle boodschappen in huis? En de cadeautjes dan? Straks maar even nakijken dan kunnen we dat vanavond nog doen. Morgen is er geen tijd voor. De ochtend op het voetbalveld en ’s middags begint de eerste Sinterklaaspret al.

Het is een geweldig tijd, echt waar, maar even zo leuk als alles weer voorbij is. Want stuiteren is leuk, voor even, maar niet de hele tijd. Ik probeer zoonlief de kans te geven te stuiteren waar nodig. Maar mijn eerlijkheid gebied me te zeggen dat mijn geduld soms ver te zoeken is.

Hoe doen jullie dat? Lukt het jullie altijd maar geduldig te zijn? Hoe mag jou kind zijn/haar stress uiten?