Ontspanning, hoezo ontspanning?

Het zachte gekraak van de trap vertelt met dat zoonlief naar beneden komt. Maar wie en in welke toestand? Zoonlief kan nogal slaapwandelen en het is altijd een verrassing op welke manier we hem aantreffen.

Als ik de kamerdeur voorzichtig optrek komt zoonlief doodleuk naar beneden. ‘Hoi mam, ik kan niet slapen.’ Hé verdikkie hoe kan dat? Hij heeft zijn Melatonine op tijd ingenomen. Dit is de tweede keer in korte tijd dat zoonlief zo lang wakker ligt terwijl hij zijn Melatonine op tijd heeft ingenomen. Dit voelt niet helemaal oké. In de gaten houden dus.

Er zijn ook geen spannende dingen in het verschiet, waardoor zoonlief mogelijk wat langer wakker zou kunnen blijven. Veel lichaamsbeweging dan? Nee dat heeft hij niet gehad nee. De hele dag naar school. Uit school gelijk door naar therapie (hoera de laatste keer), thuisgekomen (half zes) achter de computer om woordjes te oefenen. Hmmm misschien was dit alles toch wel wat veel … ook al is het geen lichaamsbeweging. Een beetje ontspanning had geen kwaad gekund. Volgende keer toch even anders doen …

Au! Dat doet pijn!

De koffie is ingeschonken. Behaaglijk zak ik weg in de leren stoel. Kussentje in mijn rug. Af en toe richt ik mijn blik op een langsrijdende fietser met hond. Een moeder met kind achterop. Of gewoon zomaar, om mijn blik maar ergens op te richten.

De persoon waarmee ik praat is zo vervuld van het hoge IQ van haar zoon dat ze er maar over door blijft ratelen. Niet in de gaten hebbend dat degene tegen wie ze het heeft ook wel eens over andere dingen wil praten dan het IQ van de kinderen en hoe geweldig ze het op school doen.

Stiekem vraag ik me af waarom ze zoveel over haar kinderen praat en met name hoe goed ze het doen op school. Heeft ze zelf haar kansen gemist? Is ze teleurgesteld in de keuzes die ze vroeger gemaakt heeft en moet dat via haar kinderen worden ingehaald?

En ineens geeft ze me nog een schop na, zonder dat ze het ook maar in de gaten heeft. Want, vraagt ze zich hardop af, waarom heeft de juf zulke groepjes geformeerd om een werkstuk te maken. Ik weet heel goed dat haar zoon bij mijn zoon in het groepje zit en vraag of het een IQ kwestie is. Neehh, zegt ze, maar jou zoonlief en nog een jongetje in het groepje zijn nogal druk … Waarom verdeelt juf de drukke kinderen niet over alle groepen. Au, dat doet zeer. Heel zeer!

Maar ach, ze kan er ook niets aan doen. Dit is vast een IQ-kwestie! Of nee … een EQ-kwestie.