Dat is ook
een van de redenen waarom ik bij de juf zit. Met wie speelt zoonlief allemaal
en met wie echt niet. Kunnen we op die manier een knoop doorhakken? Risico is
wel dat het allemaal nog ingewikkelder wordt. Tijdens het gesprek vallen we van
de ene in de andere verbazing.
Juf vertelt
dat zoonlief eigenlijk met iedereen speelt. Niet met een vriendje in het
bijzonder. Dat verbaasd me wel een beetje. Als ik het aan zoonlief vraag heeft
hij beslist een beste vriendje en dat is wederzijds. Maar blijkbaar zoeken ze
elkaar op school minder op dan ik had verwacht. Grappig!
Dat ‘iedereen’
is toch wat veel, er zijn enkele kinderen waar zoonlief helemaal niet mee
speelt. Nu is juf verbaasd, want met een van deze kids speelt zoonlief wel na
schooltijd.
Nu is het
mijn beurt weer om verbaasd te zijn als ik hoor dat zoonlief veel contact heeft
met een jongetje waar hij na schooltijd eigenlijk niet mee speelt. Ze vragen
elkaar wel, maar het lukt nooit. Bellen doen ze elkaar ook niet. Ik had dit
jongetje in gedachten al afgeschreven, maar begin nu toch te twijfelen.
De laatste
verbazing komt bij juf vandaan als ze hoort dat zoonlief blij is met degene
naast wie hij in de klas zit en ook dat de twee af en toe met elkaar spelen.
Het is een heel rustig jongetje dat goed bij zoonlief past. Juf had in niets
gemerkt dat zoonlief blij is met degene naast wie hij zit.
Het gesprek
is voor beide partijen heel goed geweest, alleen is het er niet minder ingewikkeld
op geworden … en dat terwijl ik ook niet zo goed in keuzes maken ben …
