Eigenlijk weet ik niet goed of het een adhd dingetje is, maar presteren onder tijdsdruk is erg moeilijk voor onze man. Hij kan zich daar van te voren erg zenuwachtig voor maken en tijdens de toets moet er dan ook niets mis gaan, maar ja laat dat nou wel gebeuren met de moderne techniek van vandaag ... geef mij maar gewoon papier.
De rekentoetsen op de middelbare school zijn verplicht, want de overheid heeft besloten dat we massaal weer uit ons hoofd moeten rekenen. Nu is daar niets mis mee, maar je kunt ook dooslaan ... je hebt rekenwonders en je hebt mensen die dat zijn met een rekenenmachine .... :)
Nog een kwartier ... gelukkig dan moet zoonlief de toets wel af kunnen krijgen. Voor elke toets heb je een half uur. Als dat half uur voorbij is, moet de toets af zijn. Zo niet dan mag je hopen dat je zo'n beetje bij de laatste vraag was en de rest goed hebt, anders moet je hem nog een keer doen.
Dacht ik dat alleen de moderne techniek je in de steek kon laten, nee je hebt ook nog zoiets als een simpele schoolbel die roet in het eten kan gooien. Ik denk dan ga niet met een toets beginnen als je niet genoeg tijd hebt in de les. Ships en nu, de stress loopt op, want terwijl zoonlief aan de leerkracht vraagt of hij dit ook op kan slaan tikt de tijd gewoon door. Nog maar 11 minuten voor de laatste paar vragen .... Hij moet hem afmaken, anders is hij alles kwijt en moet hij opnieuw beginnen.
Volgende probleem, wifi doet het niet meer. Zoonlief in tranen, want die tijd tikt gewoon door ... nog maar 9 minuten voor de laatste paar vragen. Helemaal gestrest natuurlijk, dit is echt niets voor hem. De leerkracht krijgt wifi weer aan de praat en zoonlief kan weer door. Tot zijn grote opluchting haalt hij ook nog de toets.
Maar ... bleef het maar bij die ene toets. Vandaag heeft zoonlief een rekenrepetitie ... precies ... onder tijdsdruk. Hij kon er maar moeilijk van slapen. Mijn advies voor hem was, zeg het maar gewoon eerlijk tegen de leerkracht dan kan hij een oogje in het zeil houden. En de mentor weet het ook. Als het echt niet lukt gaan ze op zoek naar een andere oplossing. Niet veel later is hij in slaap gevallen.
Maar zijn moeder is vandaag behoorlijk nerveus! Als hij zich nu maar niet al te druk maakt, want hij kan het wel!
donderdag 1 oktober 2015
donderdag 17 september 2015
Organiseren en adhd, gaat dat samen?
Hoe gaat dat
eigenlijk? Organiseren met een hoofd vol … nou niet!
Afspraak voor huiswerk maken is:
Van te voren
werd ons door de zorgcoördinator op het hart gedrukt zoonlief aan de hand mee
te nemen met het organiseren van het huiswerk en het maken van de planning. Dat
hebben we goed onthouden.
Waar begint
die planning dan? En waar begin je dan precies mee.
Dat begint
bij het inpakken van de boeken voor de dag. De boeken van het eerste vak
vooraan, daarna volgt het tweede vak, etc. Heb je het vak gehad? Dan doe je ze
achteraan. En zo hou je de volgorde er in. En dus het overzicht.
Organiseren van het huiswerk
Omdat het
systeem voor het huiswerk nog niet helemaal werkte, schreef hij eerst alles op
een A-4tje. Als je het kunt lezen wat je hebt opgeschreven werkt dat
uitstekend, maar als je slordig schrijft moet je goed kijken en nadenken wat de
docent ook alweer gezegd had. Gelukkig heeft zoonlief een prima geheugen … want
van zijn handschrift kan ik niets maken. J
- 30 minuten knallen, 10 tot 15 minuten afleiding, 30 minuten knallen, 10 tot 15 minuten rust. Want twee uur achter elkaar knallen is echt teveel gevraagd! Dat kan hij niet volhouden. ‘Dat is echt vreselijk saai mam.’
- Leren en maakwerk goed afwisselen. Heb je een half uur geleerd, het volgende half uur ga je iets maken. Dat werkt goed is en is niet saai. Steeds achter elkaar leren is ook een opgave.
Medicatie
Het is best
een beetje spannend. Gaat hij op tijd zijn medicatie nemen tussen de lessen
door of vindt hij het maar zo zo. Hoe vinden de leerkrachten dat het gaat en
hoe vind hij het zelf gaan? Tot nog toe is hij het een of twee keer vergeten en
heeft uit zichzelf aan de leerkracht gevraagd of die er last van had. Gelukkig
niet, maar zei ik: ‘Geen reden om het dan maar niet meer te slikken, het gaat
tenslotte ook om je concentratie.’ Tot nog toe hebben we niets terug gehoord over
zijn gedrag lees onrust in de klas. We gaan er dus maar vanuit dat zolang we
niets horen dat het goed gaat.
dinsdag 8 september 2015
Driekwart jaar geleden
We zijn inmiddels driekwart jaar verder ... In die tijd had ik genoeg op kunnen schrijven om te delen met mensen met dezelfde gedachten en problemen. Om de herkenbaarheid te vergroten en een glimlach op je gezicht te toveren. Het is zo verrekte moeilijk aan anderen uit te leggen hoe je leven met een kind met adhd er uit ziet. Dat het wel degelijk anders verloopt dan mensen verwachten. Het gezapige leventje is vaak minder gezapig dan men denkt. Je hebt toch een ontzettend leuk, hartelijk, spontaan en lief kind. Beetje druk en praat hard, maar verder, wat is het toch een heerlijk joch! En dat is ook zo!
Maar de tijd van 'naar welke school ga ik', de 'echte' CITO, het afscheid nemen van groep acht en je voorbereiden op het voortgezet onderwijs is een periode waarin veel gevraagd wordt van ons mannetje. Hij heeft zich er buitengewoon goed doorheen geslagen, maar het vraagt aanpassingsvermogen van het hele gezin. Want stuiteren heeft effect op iedereen. Iedereen ziet het en iedereen gaat er in mee. Totdat de koek op is ... :)
We zijn stuiterend van het besluit over de nieuwe school naar de CITO gegaan, van de musical naar het verrassingsafscheid door de ouders tot aan het werkelijke afscheid nemen van school.
De zomervakantie besteedt aan het voorbereiden op het voortgezet onderwijs. De laatste week was erg moeilijk voor hem. Moeilijk slapen met een hoofd vol van ... wat staat me te wachten.
Een goede voorbereiding is het halve werk:
Maar de tijd van 'naar welke school ga ik', de 'echte' CITO, het afscheid nemen van groep acht en je voorbereiden op het voortgezet onderwijs is een periode waarin veel gevraagd wordt van ons mannetje. Hij heeft zich er buitengewoon goed doorheen geslagen, maar het vraagt aanpassingsvermogen van het hele gezin. Want stuiteren heeft effect op iedereen. Iedereen ziet het en iedereen gaat er in mee. Totdat de koek op is ... :)
We zijn stuiterend van het besluit over de nieuwe school naar de CITO gegaan, van de musical naar het verrassingsafscheid door de ouders tot aan het werkelijke afscheid nemen van school.
De zomervakantie besteedt aan het voorbereiden op het voortgezet onderwijs. De laatste week was erg moeilijk voor hem. Moeilijk slapen met een hoofd vol van ... wat staat me te wachten.
Een goede voorbereiding is het halve werk:
- heeft de school een pluspunt? Een zorglokaal waar je kind met adhd etc. altijd terecht kan.
- welke aandacht krijgt mijn kind? Zoals, welke voorzieningen zijn er? Kunnen de toetsen buiten de klas worden gemaakt, wordt bij huiswerk geholpen? Kan een kind de dag starten op het pluspunt. Kan mijn kind pauze houden in het pluspunt.
- een gesprek aangaan met de zorgcoördinator en duidelijk aangeven welke voorzieningen je kind nodig heeft. Daar ga je samen naar op zoek. In ons geval krijgt zoonlief een keer in de drie weken een gesprek met de zorgcoördinator. De cijfers worden goed in de gaten gehouden om te zien welke voorzieningen mijn kind mogelijk nog meer nodig heeft.
- korte lijntjes met het onderwijs zijn heel goed. Kijk goed of de school die korte lijntjes ook hanteert.
- wat ook helpt is dat een klas niet te groot is.
Abonneren op:
Posts (Atom)

