Ik wil graag weten of ik een handje kan helpen. Gaat het goed met zoonlief? Met wie speelt hij zoal? Geeft hij nog steeds snel op of zoekt hij het zelf uit? Komt hij goed mee en … niet geheel onbelangrijk … hoe is zijn werkhouding?
Natuurlijk wil ik ook graag zelf het een en ander kwijt. Ik begin ons gesprek met een groot compliment naar juf en meester. Ze doen het fantastisch. Kunnen zich bijzonder goed inleven in zoonlief en spelen goed in op zijn behoeften. Dat is een pluim waard! Want zowel zoonlief als wij zijn afhankelijk van de kwaliteiten van degenen die voor de klas staan.
Ik stel voor om zoonlief ongemerkt te testen op AVI. Hoe het komt weten we niet goed, maar zoonlief is allergisch voor presteren onder tijdsdruk. In feite wil zoonlief geen fouten maken. Lezen kan hij leuk, maar hij is een kanjer in het raden van woorden. Als zoonlief niet zo veel zin heeft, moe is, en de woorden moeilijk zijn, doet hij een gok naar het woord dat er staat en ook nog een beetje binnen de zinsopbouw past.
Dat is af en toe best grappig, maar als je AVI moet lezen niet altijd even handig. Het lijkt ook een beetje tegenstrijdig. Bang zijn om fouten te maken en tegelijkertijd gokken naar wat er staat. Toch is het zo.
AVI testen moet gewoon, daar komt zoonlief niet onderuit, maar we hebben wel een plan bedacht om er achter te komen of zoonlief beter scoort als hij zich niet bewust is van de tijdsdruk. En dus wordt zoonlief in het geniep getest, zonder dat hij zich daar bewust van is. En nu maar kijken wat het oplevert …
